In de geneeskunde is het een gouden regel dat het kind geen kleine volwassene is. Dit geldt natuurlijk ook in de osteopathie! Kinderen ontwikkelen zich op allerlei vlakken. Ze groeien, hun spraak en motoriek ontwikkelt zich en als persoon vormen zij zich meer en meer. Al deze aspecten maken dat ieder kind een unieke benadering vergt. Als er een bepaalde problematiek optreedt in één van de aspecten van de ontwikkeling dan heeft deze invloed op de totale ontwikkeling van het kind. Ook moet er met de specifieke kinderziekten en aandoeningen rekening gehouden worden.
Kinderen worden op een andere manier benaderd dan een volwassene, maar steeds vanuit dezelfde principes:
- Zoeken naar oorzaken
- Stimuleren van eigen herstelmechanisme (autocorrectie)
- Manuele osteopatische technieken
- Holisme (interactie zoeken tussen de verschillende systemen en regio's)
Om een kind goed te helpen en de ouders uitleg te kunnen geven betreffende de problemen van het kind, heeft de osteopaat een gedetailleerde kennis nodig van de kindergeneeskunde en de verschillende ontwikkelingsgebieden. Dit betekent niet dat de osteopaat de plaats van de kinderarts of huisarts inneemt. Osteopathie blijft een aanvullende geneeswijze.
In de osteopatische benadering naar kinderen toe is er een groot verschil met het behandelen van volwassenen. Het behandelen van kinderen vraagt van een osteopaat dat hij/zij uitgaat van het kind zelf. Niet van de 'etiketten' die er al opgeplakt zijn of dreigen te worden opgeplakt. Dit maakt dat het kind het behandelen makkelijker toelaat.
Voor een osteopaat is iedere kinderbehandeling een uitdaging in creatieve zin omdat het kind bepaalt hoe het zich laat behandelen. Osteopathie is door zijn zachtheid en efficiëntie een geneeswijze die uitermate geschikt is voor kinderen. Door de zachte mobilisatie en manipulatietechnieken zijn bijwerkingen zeldzaam en wordt behandeling door het kind als aangenaam ervaren.
Docent osteopathie Gilles Lavigne vertelde over de ontwikkeling van kinderen dat deze bestaat uit 4 fasen, afgekort: NAMA. Tijdens de eerste 7 jaar van ons leven speelt vooral "Nouriture of voeding" een belangrijke rol. Vervolgens van 7 tot 14 jaar is "Air, lucht of buitenspel" belangrijk. Van 14 tot 21 jaar speelt vooral "Muscle of ontwikkeling van spierstelsel" en tenslotte vanaf 21 jaar is de ontwikkeling van "Ame verwijzend naar ziel", het verstand belangrijk.
Elke leeftijd vraagt dan ook een specifieke benadering en aandacht.
De eerste fase: een baby kan je niet behandelen zonder de moeder mee te betrekken. Goede resultaten halen als mama of het algemeen thuisfront onrustig zijn, lijkt vaak onmogelijk. Vaak moet je als osteopaat dan ook de moeder en eventuele andere kinderen van het gezin en/of vader mee behandelen. In deze fase is de ervaring van rust en veiligheid prioriteit. Ook besteden we veel aandacht aan de voeding in deze periode. We houden rekening met darmflora en besteden naast de structurele en emotionele aspecten vooral aandacht aan de bewegingsvrijheid van de ingewanden.
De tweede fase of de fase van de "terrible two’s" valt samen met de voor het kind eigen autonome persoonlijkheid. "Ikke zellef doen!" Een goede ontwikkeling rond de midline zorgt ervoor dat het kind zich voldoende kan uiten. Op deze leeftijd is een voorzichtige benadering aangewezen. Kindjes stellen vaak duidelijke grenzen en de behandeling is vaak kort, maar gericht, na een lange voorbereiding in spelvorm.
De derde fase omvat de kleuterleeftijd. Dit is de tijd van sociale interactie met andere kinderen. Het lichaamsplan ontwikkelt zich verder tijdens het spel. Waardering en bevestiging van de ouders zijn hier erg belangrijk. De behandeling doe je dan ook beter in spelvorm met voldoende empathie.
In de vierde fase, ongeveer 6 tot 14 jaar, is het erg belangrijk veel te bewegen in de buitenlucht! Activiteiten als fietsen, rennen, zwemmen en naar de jeugdbeweging gaan staan centraal. Deze leeftijd staat voor een vlotte ontwikkeling. Het kind verstevigt zijn ego en de frustratietolerantie wordt ingesteld. Behandelen wordt over het algemeen gemakkelijker, de kinderen laten je steeds meer toe en met de nodige uitleg begrijpen ze wat je gaat doen.
In de vijfde fase volgt de puberteit. Vanaf dan probeert de puber zijn eigen stijl te vinden. Over het algemeen beseft het kind dan dat het "anders" is. Erg belangrijk is het dan ook om te laten voelen dat "anders" zijn niet noodzakelijk negatief is en dat we gaan proberen hem/haar zo goed mogelijk in balans te brengen.
Wil U meer weten over ons werk met osteopathie en baby's surf dan naar :
https://www.osteopaat.vlaanderen/zuigelingenkind
